Al jaren liepen wij rond met de wens om een eigen huisje in Frankrijk te kopen. Elke keer, voor en na een vakantie in La France, werd er weer druk gegoogled naar evt. beschikbare huizen. Echter, daar bleef het bij. Dit jaar was het niet anders. Via diverse websites werd onze aandacht getrokken naar de Morvan. Deze streek hadden wij echter nog nooit bezocht. De laatste camping van deze zomervakantie lag in Arnay le Duc. Op een mooie dag werd het plan geopperd om wat te gaan toeren. Zonder TOMTOM, kaart of vooropgezet plan, zijn wij de Morvan in getrokken. In één van de dorpjes werd een korte stop gehouden. 

Toevallig hing er ook een bord van een makelaar en uiteraard werd er een steelse blik opgeworpen. Op dat moment kwam er tegenover onze parkeerplek een auto aangereden die afsloeg naar een prachtig landhuis. Toen de eigenaar de hekken van zijn woning ging afsluiten maakte hij een opmerking dat het prachtig wonen was in de Morvan.  

Van het één kwam het ander en aan het einde van het korte gesprekje maakte hij ons attent op het feit, dat er in dorpje, een vertrouwde Nederlandse makelaar zou wonen. 's Avonds werd er op de camping gezocht naar deze makelaar. 

De volgende dag werd er telefonisch contact gelegd en werd er door ons het verzoek ingediend voor een oriënterend gesprek. Onze insteek was om eens wat praktische zaken op een rijtje te krijgen zodat wij na de vakantie eventueel een voorzichtige volgende stap zouden kunnen gaan nemen.

Het geprek was plezierig en aan het eind bood de makelaar aan om 2 huizen, in verschillende prijsklasses, kort te bezichtigen. Dit om ons een beeld te geven wat je eventueel kon verwachten. Bij het 2e huis hadden we echter direct een goed gevoel.

Drie dagen later waren wij weer thuis in Nederland en werd er gerekend, gewikt en gewogen. Na enkele dagen hebben wij de knoop doorgehakt en een eerste bieding uitgebracht.Op woensdagavond 31 augustus is er nog enkele malen telefonisch verkeer geweest tussen Nederland en Frankrijk. Die avond kwam gelukkig ook het verlossende telefoontje dat de verkopende partij accoord ging.

Op 4 november 2011 mochten we bij de notaris ongeveer 40 handtekeningen en parafen zetten en konden wij ons de trotse eigenaren noemen van een "eigen" huis in Frankrijk!

Het klussen kon beginnen!